Succesvolle loopbaanswitch

donderdag 15 oktober 2020

“Super blij dat Arcade mij deze kans heeft gegeven”

Het tekort aan leerkrachten is nog steeds een actueel probleem. Vanuit het onderwijs en de overheid worden er diverse initiatieven ontplooid om hier wat aan te doen. Een voorbeeld hiervan is het zij-instromerstraject. Binnen Onderwijsstichting Arcade hebben ze hier inmiddels succesvolle ervaringen mee. Daniëlle Vlierman is hier een goed voorbeeld van. 

Met veel plezier werkt de inwoonster van Nieuwleusen inmiddels op ODS Prinses Margriet in Balkbrug. Deze school maakt onderdeel uit van Onderwijsstichting Arcade, dat het openbaar onderwijs verzorgt in de gemeenten Hardenberg en Coevorden. “Ik ben super blij dat Arcade mij deze kans heeft gegeven”.
23 jaar lang werkte ze bij Trias, één van de grootste organisaties in de jeugdgezondheidszorg. “Ik ben daar als 19-jarige binnengekomen met mijn MBO-diploma”, vertelt Daniëlle. “Ik ben begonnen op de dagbehandelingsgroepen voor het jonge kind. Dat heb ik 17 jaar gedaan. Daarnaast deed ik al veel ouderbegeleiding. Vervolgens wilde ik mijn kennis verder uitbreiden en ben ik naast mijn baan Pedagogiek gaan studeren. Daar ben ik toen vol voor gegaan en ben ik ambulant begeleider geworden.”

Perfectionistisch

Het was voor haar wel wennen om op 36e weer de schoolbanken in te gaan. “Het was echter wel een heel gestructureerde studie. In het begin was het echt een kwestie van opnieuw leren te leren. Ik heb van mezelf uit echter een enorme discipline en motivatie. Ik ben heel perfectionistisch en ben er volle bak voor gegaan. Het was fijn om ook weer aan jezelf te kunnen werken.”
Uiteindelijk kreeg ze een nieuwe functie die paste bij haar opleiding. “Mijn afstudeeropdracht stond in het teken van de overdracht van de peuterspeelzaal naar de basisschool. Het riep bij mij de vraag op waarom we vanuit de dagbehandeling van de jeugdzorg niet veel meer samenwerken met het onderwijs. Van daaruit ben ik mij met deze transitie gaan bemoeien en heb ik een functie binnen het CJG (Centrum voor Jeugd en Gezin) gekregen. Het was een uitdagende baan, waarbij ik de weg moest gaan plaveien voor mijn collega’s.”
Uiteindelijk ging dat in 2015 fout. “Ik had veel pittige casussen, maar er was te weinig begeleiding beschikbaar. Ik liep tegen een burn-out aan en merkte dat de transitie maakte dat ik mijn werk niet meer kon doen zoals ik het graag deed. Ik vond dat de financiën de boventoon gingen voeren. Jarenlang kregen we de ruimte om te doen wat nodig was. Dat veranderde uiteindelijk en daardoor kon ik niet meer bieden wat nodig was. Als iets niet in een plan stond, kon je zorg die nodig was ook niet geven. Zelf vind ik dat je mensen niet in een plan kunt vatten. De situatie kan een dag anders al weer anders zijn. Dan kan het niet zo zijn dat je niet kunt handelen omdat het niet in het plan staat. In de praktijk werkte het helaas wel zo. Ik was uiteindelijk meer aan het registreren dan dat ik mijn gesprekken kon voeren.”

Loopbaanswitch

Het leidde uiteindelijk tot een loopbaanswitch. “Al heel vroeg wist ik dat ik aan de slag wilde in de hulpverlening en dat mijn hele leven wilde blijven doen. Toen die voldoening er echter niet meer was, moest ik gaan nadenken over iets anders. Ik ben toen gaan nadenken over waar ik energie van krijg. Kinderen in ontwikkeling en gedrag was echt wel mijn ding. Ik kreeg toen de kans om les te geven op het MBO. Ik verzorgde daar een module ondersteuning en jeugdzorg. Er was echter helemaal niets en ik heb vervolgens alle modules zelf geschreven. Ik merkte toen dat ik het lesgeven ontzettend leuk en uitdagend vond. Ik kreeg ook het aanbod om te blijven, maar het geven van lessen aan MBO-studenten is toch wel iets anders dan het lesgeven aan jonge kinderen. Ik kwam tot de conclusie dat ik dat laatste toch wel zou gaan missen. Het was op een moment dat er steeds meer werd gesproken over zijinstroomtrajecten i.v.m. het tekort aan leerkrachten. Ik heb toen de stoute schoenen aangetrokken en contact gezocht diverse onderwijsstichtingen, waaronder Onderwijsstichting Arcade.”

In eerste instantie leek er geen plaats voor haar te zijn. “Het argument was dat ik nog niet over een afgeronde PABO-opleiding beschikte. Uiteindelijk bleek echter dat mijn vooropleiding in combinatie met een toelatingsassessment toch voldoende was. Verder was ook duidelijk dat ik met mijn ervaring in de jeugdzorg ook iets kon brengen. Op deze manier konden we elkaar versterken. Uiteindelijk kon ik aan de slag. Daarnaast volgde ik een 2-jarig zij-instroomtraject via NHL Stenden.”

Start op OBS Oud-Avereest

Ze startte vervolgens op OBS Oud-Avereest. “In eerste instantie zou dit voor twee dagen zijn. Ik heb er echter bewust voor gekozen om drie dagen te gaan werken, naast de twee dagen die ik voor mijn studie nodig had. Ik wilde zoveel mogelijk meters maken in de praktijk. Dat was best wel pittig. De verwachtingen binnen de opleiding waren ook niet altijd duidelijk. Dat was lastig, maar wel begrijpelijk. Ook voor de docenten was het traject nieuw. Het was mooi dat er voldoende ruimte was om mijn ervaringen terug te koppelen, zodat zij hier ook hun voordeel mee konden doen. Daarnaast besef ik ook dat ik de lat voor mezelf hoog leg. Een zesje is voor mij niet voldoende.”

In het tweede jaar werd er een leerkracht gezocht voor ’t Kompas in Dedemsvaart. “De school behoort tot dezelfde scholengroep als OBS Oud-Avereest. Ondanks dat ik nog niet was afgestudeerd, vroeg de directie mij of ik deze klus op mij wilde nemen. Het is natuurlijk mooi dat men zoveel vertrouwen in je heeft. Het was echter wel pittig, maar daarnaast ontzettend leerzaam.”

Onlangs rondde ze de opleiding met succes af. “Een enorme opluchting, maar ook een super gevoel dat ik mijn doel heb gehaald. Ik geef nu vijf dagen les op ODS Prinses Margriet in Balkbrug. Het is een bewuste keuze om fulltime te gaan werken. Ik kan zo de groep naar mijn hand zetten. Daarbij vind ik het belangrijk om niet altijd les te geven volgens de geijkte paden. Kinderen moeten actief zijn. Op een ontdekkende en ervaringsgerichte manier leren vind ik dan ook ontzettend belangrijk. Ik voel me echt op m’n plek.”

 

 

Gerjo Stegeman
Bij Arcade gebruiken we cookies om de website goed te laten functioneren. Bekijk ons cookiebeleid.
© Onderwijsstichting Arcade